PİRUS ZAFERİ

Siyasette sıkça kullanılan ,son yılların meşhur deyimi,"Kazanılan zaferin verilen kayıplardan sonra anlamsız hale gelmesini ifade etmekte kullanılıyor...

Yıkıcı büyüklükte kayıplar pahasına zafer...

Büyük İskender'in ölümünden sonra Balkanlar ve Makedonya karışıyor... Bölgesel krallık kuran komutanlar İmparatorluğu parçalamaya başlıyor.

Epirus Kralı ölünce hanedan kılıçtan geçiriliyor ama bir kişi kurtuluyor...O da Pirus...

Sürgüne gönderiliyor Pirus,ufak tefek başarılar ve halkın desteğiyle güçleniyor ...

Kuyruk acısı ve hırsla Roma'ya dayılanıyor.. Boğulursam büyük deniz de boğulayım diye!..

Tabii bu diklenme,dayılanma bazen zafer, çoğunlukla halkın hezimeti,perişanlığı ile son buluyor..

Zamanla halkta,ordu da zayıflıyor...Kazanma,yok olmama hırsına giren Pirus bey, savaşı kazanma uğruna herşeyi feda etmekten çekinmiyor.

Roma ve Kartaca üzerine saldırdığında,bir savaş taktiği olarak fillerin üzerine okları atınca çıldıran hayvanların Roma'lılara saldırması sayesinde tarihe geçen meşhur "PİRUS ZAFERİ"ni elde ediyor..

Ancak sonunda köşeye sıkışıyor,hazinesini ve tüm ordusunu kaybediyor...

Sözün özü:Sahte zaferleri ifade etmek ya da kazanan tarafın kaybının kazancından çok olduğu,yenenin aslında yenilen olduğunu ifade etmek için "PİRUS ZAFERİ " deyimi PAZAR'a kadar geliyor günümüzde...

Ve görünen o ki MEZAR'a kadar da devam edecek bir deyim yerleşiyor siyaset sözlüğüne...